همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

پر گشودیم و درآن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

من همه محو تماشای نگاهت

بخت خندان و زمان رام

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

 همه دل داده به آواز شباهنگ

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

 تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم

بازگفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم

مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

پای دردامن اندوه کشیدم

نگسستم نرمیدم

نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

 نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم